زیارت اربعین

 

اربعين سيد الشهدا عليه السّلام مصادف با روز بيستم صفر است،شيخ طوسى در كتاب تهذيب و مصباح از حضرت‏ حسن عسگرى عليه السّلام روايت كرده:نشانه هاى مؤمن پنج چيز است:پنجاه‏ويك ركعت نماز گذاردن،كه مراد هفده‏ ركعت واجب،و سی وچهار ركعت نافله[مستحب]در هر شب و روز است،و زيارت اربعين،و انگشتر به دست راست‏ نمودن،و پيشانى را در سجده بر خاك نهادن،و بلند گفتن«بسم اللّه الرّحمن الرّحيم» كيفيت زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام در روز اربعين به دو صورت رسيده:اول:زيارتى است كه شيخ در دو كتاب‏ تهذيب و مصباح از صفوان جمّال روايت كرده،كه صفوان گفت:مولايم امام صادق عليه السّلام درباره زيارت‏ اربعين به من گفت:هنگامی که قسمت قابل توجهى از روز برآمده،بخوان:

ادامه نوشته

احادیثی از امام صادق (ع) درباره اربعین حسینی

حدیث از امام صادق (ع) در رابطه با ثواب کسی که به زیارت امام حسین (ع) می‌رود.

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ ائمه معصوم (ع) به عنوان نخستین کسانی که سنت پیاده روی اربعین را به وجودآوردند، در فضیلت زیارت امام حسین (ع) احادیثی بیان نموده‌اند.

 حدیث اول

امام صادق (ع): «مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ ص إِنْ کَانَ مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَی عَنْهُ سَیِّئَةً حَتَّی إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِینَ الْمُنْتَجَبِینَ [الْمُفْلِحینَ الْمُنْجِحِینَ حَتَّی إِذَا قَضَی مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْفَائِزِینَ حَتَّی إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص یُقْرِؤُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَکَ مَا مَضَی»

کسی که از منزلش بیرون آید و قصدش زیارت قبر حضرت حسین ابن علی علیهما السّلام باشد اگر پیاده رود، خداوند منّان به هر قدمی که برمی‌دارد یک حسنه برایش نوشته و یک گناه از او محو می‌فرماید تا زمانی که به حائر برسد و پس از رسیدن به آن مکان شریف حق تبارک و تعالی او را از رستگاران قرار می‌دهد تا وقتی که مراسم و اعمال زیارت را به پایان رساند که در این هنگام او را از فائزین محسوب می‌فرماید تا زمانی که اراده مراجعت نماید در این وقت فرشته‌ای نزد او آمده و می‌گوید: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم سلام رسانده و به تو می‌فرماید: «از ابتداء عمل را شروع کن، تمام گناهان گذشته‌ات آمرزیده شد».

ادامه نوشته

شرحی بر انشراح سوره عبس کتاب قرآن

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

(خداوند مالک و روشنگر و هدایتگر دینِ انسانها می باشد)

سوره ۸۰: عبس - جزء ۳۰ - ترجمه مکارم شیرازی

اعوذبالله من الشیطان رجیم پناه می برم به خداوند از شر شیطان رانده شده

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان

عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿۱﴾ چهره درهم كشيد و روي برتافت! (1)

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَى ﴿۲﴾ از اينكه نابينايي به سراغ او آمده بود. (2)

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿۳﴾ تو چه مي‏داني شايد او پاكي و تقوي پيشه كند؟ (3)

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿۴﴾ يا متذكر گردد و اين تذكر به حال او مفيد باشد. (4)

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿۵﴾ اما آن كس كه مستغني است (5)

 

ادامه نوشته

معنی استغفار و کیفیت آن

از نعمت‌های بسیار بزرگی که خداوند به بشر داده، نعمت توبه و قبولی آن است و می‌توان گفت توبه و قبولی آن از سوی خدا، از نشانه‌های بزرگ رحمت و لطف وسیع الهی است. 

 

توبه به معنی ترک گناه و بازگشت به سوی خدا و بهترین و رساترین مرحله عذرخواهی در پیشگاه خداوند است. در آیه 3 سوره هود می‌خوانیم:

 

«و ان استغفروا ربکم ثم توبوا الیه؛ و این‌که از پروردگار خود آمرزش بطلبید سپس به سوی او بازگردید»

 

استغفار، اصطلاح قرآنی و به معنی درخواست آمرزش از خداوند است. این واژه در لغت، مصدر باب استفعال، از غفران و به معنی طلب بخشایش است.

 

استغفار، بنابر روایات، بهترین و کامل‌ترین دعاست که انسان با آن، آمرزش گناهان خود را از خداوند می‌طلبد.

استغفار معمولا با عبارت «استغفرالله ربی ...» صورت می‌گیرد، اما شرط تحقق آن، همراهی با توبه، دوری از گناه و بازگشت به کردار نیک است. از این رو برخی استغفار را طلب مغفرت به وسیله دعا، همراه با توبه از گناهان دانسته‌اند.

ادامه نوشته

شرحی بر انشراح سوره تکویر کتاب قرآن

بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام

شرحی بر انشراح سوره تکویر کتاب قرآن

(خداوند مالک و روشنگر و هدایتگر دینِ انسانها می باشد)

سوره ۸۱: التكوير - جزء ۳۰ - ترجمه انصاریان

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿۱﴾ هنگامی که خورشید را به هم درپیچند. ۱

وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ﴿۲﴾ و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند. ۲

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿۳﴾ و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند. ۳

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿۴﴾ و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود. ۴

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿۵﴾ و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند. ۵

ادامه نوشته